Vertigo 1958 Film
Tips: Το Vertigo - Δεσμώτης του Ιλίγγου είναι μια αμερικανική ταινία ψυχολογικού θρίλερ του 1958 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Alfred Hitchcock. Η ιστορία βασίστηκε στο μυθιστόρημα του 1954 D'entre les morts (Από τους νεκρούς) του Boileau-Narcejac. Σε σενάριο των Alec Coppel και Samuel A. Taylor. Μουσική του Bernard Herrmann. Αφίσα κυκλοφορίας στις κινηματογραφικές αίθουσες από τον Saul Bass.
Πρωταγωνιστούν οι James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes, Tom Helmore, Henry Jones, Raymond Bailey, Ellen Corby, Konstantin Shayne, Lee Patrick και ο Alfred Hitchcock κάνει την καθιερωμένη του σύντομη εμφάνιση περπατώντας μπροστά στο ναυπηγείο του Γκάβιν Έλστερ, κρατώντας μια θήκη τρομπέτας.
Δεν έχει καμία σχέση η Ισπανική δραματική ταινία Vertigo (ισπανικά: Vértigo) του 1951, σε σκηνοθεσία Eusebio Fernández Ardavín και με πρωταγωνιστές τους Fernando Granada, Ana Mariscal και Lina Yegros.
Story: Πρωταγωνιστεί ο Τζέιμς Στιούαρτ ως πρώην ντετέκτιβ της αστυνομίας του Σαν Φρανσίσκο, ο οποίος έχει συνταξιοδοτηθεί μετά από ένα περιστατικό εν ώρα καθήκοντος που τον έκανε να αναπτύξει μια ακραία υψοφοβία, συνοδευόμενη από ίλιγγο. Προσλαμβάνεται ως ιδιωτικός ντετέκτιβ για να καταγράψει την παράξενη συμπεριφορά της συζύγου ενός γνωστού του (Κιμ Νόβακ)...
Μετά από μια καταδίωξη σε ταράτσα, κατά την οποία ένας συνάδελφός του αστυνομικός πέφτει και σκοτώνεται, ο ντετέκτιβ του Σαν Φρανσίσκο Τζον «Σκότι» Φέργκιουσον συνταξιοδοτείται λόγω ακροφοβίας και συνοδού ιλίγγου που προκαλείται από το περιστατικό. Η Μιτζ, η πρώην αρραβωνιαστικιά του, λέει ότι ένα ακόμη σοβαρό συναισθηματικό σοκ μπορεί να είναι η μόνη θεραπεία. Η Μιτζ διατηρεί αισθήματα για τη Σκότι, αλλά δεν είναι δεκτικός στις υποδείξεις της.
Ο Γκάβιν Έλστερ, ένας γνωστός του από το κολέγιο, ζητά από τη Σκότι να ακολουθήσει τη σύζυγό του, Μαντλίν, ισχυριζόμενος ότι συμπεριφέρεται περίεργα. Η Σκότι ακολουθεί τη Μαντλίν στον τάφο της Καρλότα Βαλντές (1831–1857) στην Ιεραποστολή Σαν Φρανσίσκο ντε Ασίς και στο μουσείο τέχνης της Λεγεώνας της Τιμής, όπου εκείνη παρατηρεί το Πορτρέτο της Καρλότα.
Ένας τοπικός ιστορικός εξηγεί ότι η Καρλότα Βάλντες αυτοκτόνησε: ήταν ερωμένη ενός πλούσιου παντρεμένου άνδρα και γέννησε το παιδί του, και ο κατά τα άλλα άτεκνος άνδρας κράτησε το παιδί και την παράτησε. Η Καρλότα, για την οποία ο Γκάβιν φοβάται ότι έχει στην κατοχή της τη Μαντλίν, ήταν η προγιαγιά της Μαντλίν. Ωστόσο, η Μαντλίν δεν το γνωρίζει αυτό ούτε θυμάται τα μέρη που έχει επισκεφτεί ενώ φαινομενικά είχε στην κατοχή της. Η Σκότι την ακολουθεί μέχρι το Φορτ Πόιντ και τη σώζει αφού πηδάει στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο.
Την επόμενη μέρα, η Μαντλίν σταματάει για να παραδώσει μια επιστολή ευγνωμοσύνης στη Σκότι και περνούν την ημέρα μαζί. Ταξιδεύουν στο Μιούιρ Γουντς και στο Σάιπρες Πόιντ στην οδό 17-Μάιλ Ντράιβ, όπου αγκαλιάζονται. Την επόμενη μέρα, η Μαντλίν αφηγείται έναν εφιάλτη και ο Σκότι αναγνωρίζει το σκηνικό του ως την Ιεραποστολή Σαν Χουάν Μπαουτίστα, το σπίτι των παιδικών της χρόνων. Την οδηγεί εκεί και εκφράζουν την αγάπη τους ο ένας για τον άλλον. Η Μαντλίν τρέχει ξαφνικά στην εκκλησία και στον πύργο του καμπαναριού, ζητώντας από τη Σκότι να μην την ακολουθήσει. Ο Σκότι τρέχει πίσω της, αλλά σταματά στα σκαλιά από τον φόβο του για τα ύψη και τη βλέπει να βουτάει στον θάνατό της.
Μια έρευνα για τον θάνατο της Μαντλίν τον χαρακτηρίζει αυτοκτονία, αν και ο ιατροδικαστής επιπλήττει τη Σκότι επειδή δεν έκανε περισσότερα για να τη σώσει. Ο Γκάβιν επίσης δεν κατηγορεί τη Σκότι, αλλά η Σκότι παθαίνει κλινική κατάθλιψη και στέλνεται σε σανατόριο σε σχεδόν κατατονική κατάσταση. Μετά την απελευθέρωσή του, συχνά επισκέπτεται τα μέρη που επισκέφθηκε η Μαντλίν, φανταζόμενη συχνά ότι τη βλέπει. Μια μέρα, παρατηρεί μια γυναίκα στο δρόμο που, αν και επιφανειακά πολύ διαφορετική, του θυμίζει τη Μαντλίν. Την ακολουθεί στο διαμέρισμά της, όπου εκείνη συστήνεται ως Τζούντι Μπάρτον, από τη Σαλίνα του Κάνσας. Μια αναδρομή στο παρελθόν αποκαλύπτει ότι η Τζούντι ήταν το άτομο που ο Σκότι γνώριζε ως «Μαντλίν Έλστερ». Υποδυόταν τη σύζυγο του Γκάβιν σε ένα περίτεχνο σχέδιο δολοφονίας. Ο Γκάβιν εκμεταλλεύτηκε τον φόβο του Σκότι για τα ύψη για να αντικαταστήσει το φρεσκοσκοτωμένο σώμα της γυναίκας του με το φαινομενικό «άλμα αυτοκτονίας». Η Τζούντι γράφει ένα σημείωμα στη Σκότι ομολογώντας τη συμμετοχή της στην πλεκτάνη, αλλά το σκίζει και αποφασίζει να συνεχίσει την παρωδία επειδή τον αγαπά.
Οι δυο τους αρχίζουν να βγαίνουν ραντεβού, αλλά ο Σκότι παραμένει εμμονικός με τη «Μαντλέν» και ζητά από την Τζούντι να αλλάξει ρούχα και να βάψει τα μαλλιά της για να της μοιάσουν. Αφού εκείνη συμμορφώνεται, την παρατηρεί να φοράει το κολιέ που απεικονίζεται στον πίνακα της Καρλότα. Συνειδητοποιώντας την αλήθεια, οδηγεί την Τζούντι πίσω στην αποστολή.
Εκεί, της λέει ότι πρέπει να αναπαραστήσει το γεγονός που οδήγησε στην τρέλα του, και ότι τώρα ξέρει ότι η «Μαντλέν» και η Τζούντι είναι το ίδιο πρόσωπο, με την Τζούντι να ήταν η ερωμένη του Γκάβιν πριν την διώξουν, όπως ακριβώς και η Καρλότα. Την αναγκάζει να ανέβει στο καμπαναριό και την κάνει να παραδεχτεί την απάτη της. Η Τζούντι ομολογεί ότι ο Γκάβιν την πλήρωσε για να υποδυθεί μια «δαιμονισμένη» Μαντλέν και παρακαλεί τη Σκότι να τη συγχωρέσει. Αγκαλιάζει την Τζούντι στην κορυφή του πύργου, αλλά μια σκιώδης φιγούρα - μια καλόγρια που ερευνά τον θόρυβο - ανεβαίνει από τη σκάλα του πύργου, ξαφνιάζοντάς την. Η Τζούντι ορμάει προς τα πίσω από τον πύργο προς τον θάνατό της. Η Σκότι, πενθούσα για άλλη μια φορά αλλά θεραπευμένη από τον φόβο του για τα ύψη, στέκεται στο περβάζι σοκαρισμένη ενώ η καλόγρια χτυπάει το κουδούνι της ιεραποστολής.
Για να ξαναδώ ποιος είναι ο μέτρ του μυστηρίου Sir Alfred Hitchcock. Είναι ο σκηνοθέτης ο οποίος έκανε εικόνες, όλη την μαγεία της λέξης Μυστήριο. Το 90% των ταινίων που περιέχουν Μυστήριο, από το 1980 και μετά, έχουν πάρει ΚΑΙ κάτι από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Όποιος σκηνοθέτης θέλει να βάλει σασπένς και αγωνία, ανατρέχει στον Χίτσκοκ και κλέβει έστω ένα μικρό στοιχείο.
Στο Vertigo ο Τζέιμς Στιούαρτ και η Κιμ Νόβακ (και οι 2 μεγάλοι ηθοποιοί) πάνε “γάντι” με το σενάριο. Ψάξε τον Alfred Hitchcock και δε θα χάσεις.
More Info -- https://en.wikipedia.org/wiki/Vertigo_(film)
Vertigo 1958 Film photo album
